Sakralizacja technologii

Technologia zniszczyła wszystko to, co można określić jako święte i wprowadziła nową świętość – to teza Jacques Ellula wygłoszona podczas wywiadu. Oczywiście nie chodzi tutaj o równorzędność obu sakralizacji (sakralizacji natury i technologii), lecz o tendencję, w której sakralizacja technologii zostaje sprowadzona do samej ekstatyczności (por. tezy Ellula w „Społeczeństwie technologicznym”), czyli do powszechnego przeżywania w formie ludycznej. Jest to zatem sakralizacja bez transcendencji, bowiem technologiczna transcendencja sprowadza się do kolejnych innowacji, które przekraczają byt techniczny na rzecz jego kolejnych wersji wprowadzanych w ramach serii uaktualniających oraz go rozszerzających. W ten sposób możemy odczytywać szereg zjawisk społecznych, w których głównym motywem jest oczekiwanie na pojawianie się danego produktu, które już w swojej formie przypomina pielgrzymki (szczególnie jest to widoczne na Zachodzie, gdzie kolejki po nową konsolę czy inny sprzęt elektroniczny tworzą się na długo przed sprzedażą). Takie oczekiwanie przypomina przygotowywanie się do nadejścia czegoś świętego – technologiczna nowość (raczej innowacja niż wynalazek) staje się przedmiotem społecznego kultu konsumpcji.

[facebook_ilike]

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s